طراحي اوليه 

   در طراحي اوليه پس از انتخاب مقدماتي گسيلنده ها، بايد مساحت و برنامه آبياري قطعه آبياري را طراحي و بهينه نمود. براي اين منظور در قدم اول با توجه به مطالعات پايه انجام گرفته مطابق با فصل اول اين دستورالعمل و گسيلنده انتخاب شده، اطلاعات مورد نياز طراحي گردآوري و تنظيم مي گردد، سپس براساس اين اطلاعات يك طراحي مقدماتي انجام مي گيرد و در مرحله بعد با توجه به نيازهاي واقعي طرح و ديدگاه هاي فني و اقتصادي، طراحي مقدماتي اصلاح مي گردد.

تعيين آرايش گسيلنده ها

   به طور كلي آرايش گسيلنده ها به پنج روش امكانپذير مي باشد. اين روشها عبارتند از: آرايش مستقيم يك رديفه، آرايش مستقيم دو رديفه، آرايش شاخه اي، آرايش حلقوي و آرايش زيگزاگي. انتخاب هر يك از اين روشها بستگي به نوع گسيلنده، بافت خاك و نوع يا فاصله و عمر گياه دارد ولي به عنوان يك دستورالعمل كلي و در شرايط معمولي انتخاب آرايش گسيلنده ها بايد به نحوي صورت پذيرد كه درصد مساحت خيس شده خاك (سطح خيس شده خاك در عمق 15 تا 30 سانتي متر) از 33 درصد كمتر و از 66 درصد بيشتر نباشد. در شرايط غيرمعمول كه فاصله گياهان خيلي زياد باشد، درصد ساخت خيس شده مي تواند از 33 درصد كمتر و در مواردي كه فاصله گياهان خيلي متراكم باشد مي تواند از 66 درصد بيشتر باشد.

تعيين فاصله گسيلنده ها 

   در سيستم هاي آبياري موضعي، در محدوده توسعه ريشه ها بايد پيازهاي رطوبتي گسيلنده ها با هم همپوشاني داشته باشند. براي اين منظور بايد فاصله بين گسيلنده ها را 80 درصد قطر خيس شده در نظر گرفت تا يك نوار مرطوب در محدوده مورد نظر ايجاد شود. پياز رطوبتي گسيلنده ها تابع بده و فاصله خروجي-ها و همچنين نوع خاك مي باشد كه بايد يا به طور مستقيم اندازه گيري شود يا از طرح هاي اجرا شده با شرايط مشابه استخراج گردد.

تعيين تعداد گسيلنده 

   تعداد گسيلنده هاي اختصاص يافته به هر گياه با توجه به نوع و فاصله بين گياهان، آرايش گسيلنده ها، نوع گسيلنده، بافت خاك و درصد مساحت خيس شده مورد نظر طراح و با انجام محاسبات به روش سعي و خطا تعيين مي گردد. براي اين منظور ابتدا با توجه به نوع گياه و فاصله آنها تعداد گسيلنده هاي مورد نياز به صورت طرح اوليه انتخاب مي گردد و سپس با محاسبه درصد مساحت خيس شده خاك و همچنين برنامه ريزي آبياري و محاسبات هيدروليكي در مراحل بعدي طراحي تعداد گسيلنده هاي اختصاص يافته به هر گياه به صورت نهايي تعيين خواهد شد.

زمان متوسط كاركرد گسيلنده ها 

   با توجه به تعداد و بده گسيلنده هاي انتخاب شده و حجم آب ناخالص مورد نياز هر گياه در هر دور آبياري، زمان آبياري در هر نوبت يا زمان كاركرد گسيلنده ها در هر نوبت آبياري محاسبه مي شود.

بده متوسط گسيلنده ها

   پس از تعيين زمان متوسط كاركرد گسيلنده ها، بده تنظيم شده يا بده متوسط گسيلنده ها  محاسبه مي شود.

‌تعيين فشار كاركرد متوسط گسيلنده ها

   فشار كاركرد متوسط گسيلنده ها با توجه به رابطه بده فشار آن گسيلنده و بده متوسط محاسبه مي شود.

تعيين تغييرات مجاز فشار در قطعه آبياري

   تغييرات مجاز فشار در قطعه آبياري متأثر از فشار متوسط و فشار حداقل گسيلنده ها در قطعه آبياري است.


برنامه ريزي و قطعه بندي 

   در قطعه بندي و برنامه ريزي آبياري به مجموعه قطعات آبياري كه به طور هم زمان آبياري شده و از يك برنامه آبياري تبعيت مي كنند ايستگاه آبياري گفته مي شود.

طراحي لوله هاي آبده 

   لوله هاي آبده كه نقش اصلي توزيع آب را در سطح قطعه آبياري به عهده دارند اغلب از جنس پلي اتيلن بوده و به طور معمول با اندازه هاي 12 تا 32 ميلي متر انتخاب مي شوند. اين لوله ها اغلب انعطا ف پذيري نسبي خوبي دارند و روي سطح زمين و در طول رديف هاي گياه قرار مي گيرند. در بعضي موارد نيز امكان زير خاك قرار گرفتن آنها وجود دارد ولي هميشه ترجيح داده مي شود كه روي سطح خاك قرار گيرند زيرا كنترل گسيلنده ها راحت تر انجام مي شود و امكان جمع كردن آنها در فصل هاي غيرآبياري نيز وجود دارد. در طراحي لوله هاي آبده مشخص شدن طول لوله، قطر لوله، توزيع فشار و بده در طول لوله و به خصوص در ورودي لوله از اهميت خاصي برخوردار است.

طول لوله آبده 

   طول لوله آبده تابعي از ابعاد قطعه آبياري و افت مجاز فشار در لوله آبده مي باشد. طول لوله آبده به نحوي تعيين مي گردد كه علاوه بر انطباق با ابعاد قطعات آبياري افت فشار در طول آن از افت مجاز فشار كوچك تر شود. رعايت چنين شرطي باعث مي شود كه تغييرات بده گسيلنده هايي كه هم زمان كار مي كنند كمتر از 10 درصد بده متوسط گسيلنده ها باشد.

بده لوله هاي آبده 

   بده لوله آبده تابعي از بده گسيلنده ها و تعداد آنها بر روي لوله آبده مي باشد. در مرحله طراحي مقدماتي كه بده گسيلنده ها مشخص ولي تعداد آنها بر روي لوله آبده تعيين نشده است، بده لوله آبده را مي توان با توجه به يك پيش فرض اوليه از تعداد گسيلنده ها بر روي لوله آبده محاسبه كرد.

طراحي لوله هاي آبده واقع بر شيب 

   در شرايطي كه امكان قرار گرفتن لوله هاي آبده بر روي خطوط تراز وجود نداشته باشد، به ناچار لوله هاي آبده در شيب واقع مي شوند. در اين حالت جهت دستيابي به بيشترين يكنواختي توزيع فشار در خطوط لوله با تنظيم محل لوله رابط، طول لوله هاي واقع بر سربالايي كوتاه تر از لوله هاي واقع بر سراشيبي در نظر گرفته مي شود.

پژوهشی(انصاری و نادیان فر 1393) به  هدف استفاده بهینه از آب در فضای سبز شهری، تغییر روش آبیاری و انتخاب مناسبترین سیستم آبیاری برای گونه های غالب فضاهای سبز شهری که در حال حاضر با مشکل کم آبی مواجه است انجام گرفت  تا به این وسیله امکان توسعه فضای سبز فراهم گردد، لذا دراین  تحقیق سیستم آبیاری تراوا، قطرهای و سطحی مورد مقایسه و مشخصات و خصوصیات هر کدام مورد بحث واقع قرار گرفت. نتایج نشان داد که کمترین میزان آب مصرفی در روش آبیاری تراوا می باشد. بیشترین آب مصرفی‌نیز در روش آبیاری سطحی به دست آمد. همچنین میزان آب مصعرفی در روش آبیاری قطره ای 14/6 مترمکعب به دست آمد. متوسط تغییرات رشد گیاه (ارتفاع( پیروکانتا، رز، زرشک و ترون در طول دوره رشد با روش های مختلف آبیاری (سطحی، تراوا و قطره ای) مورد برسی قرار گرفت و نتایج نشان داد که برای روش های آبیاری تراوا منجر به رشد مطلوب تری برای این گیاهان خواهد شد.