خودکارسازی آبیاری

   مدیریت آبیاری فضای سبز و به تبع آن برنامه ریزی آبیاری کاری نسبتاً دشوار بوده و نیاز به اطلاعات و داده های کاملی از شرایط انجام آن دارد تعیین زمان دقیق آبیاری و تعین عمق آبیاری مهم ترین پارامتر های برنامه ریزی آبیاری بوده که با انجام صحیح این دو عمل می توان اولاً به شدت در مصرف آب صرفه جویی نمود و ثانیاً عملکرد و کیفیت فضای سبز را تا حد ممکن افزایش داد. کم آبیاری و پر آبیاری هر دو سبب از دست رفتن منابع می شوند اگرچه با کم آبیاری در مصرف آب صرفه جویی می شود اما منابع مهم دیگری مانند فضای سبز از دست خواهد رفت . با استفاده از داده های رطوبت خاک می توان زمان دقیق آبیاری و عمق آبیاری را در هر زمان و موقعیت تعیین کرد و کیفیت فضای سبز را تا حد ممکن افزایش داد. با استفاده از این اطلاعات در زمان کمبود شدید منابع عرضه آب می توان آبیاری را به نحوی انجام داد که فضای سبز زنده بماند و از بین نرود .

   سیستم های برقی و خودکار آبیاری همراه با سنسورهای رطوبتی و سنسور باران که امروزه کاملاً در دسترس و قابل استفاده می باشد در نیل به این هدف ما را یاری می نماید و سیستم های آبیاری بسیار کاراتر و با راندمان بیشتر قابل بهره برداری خواهند بود.

شکل ‏3‑5 دستگاه خودکارسازی نصب شده در سیستم آبیاری قطره ای


شکل ‏3‑6 دستگاه خودکارسازی سیستم آبیاری قطره ای